MatheW’s blog

Zgodnie z zapowiedziami światło dzienne ujrzała wersja beta najpopularniejszej dystrybucji Linuksa – Ubuntu. Wydanie nazwane Hardy Heron (Śmiała Czapla) i oznaczone symbolem 8.04 jest wersją LTS i jako gotowy produkt ma zostać opublikowane 24 kwietnia.

Co nowego w najnowszej wersji Ubuntu? Podstawą są zaktualizowane wersje Xorg w wersji 7.3, Gnome 2.22 oraz naturalnie nowy kernel. Ciekawostką jest, że nowe wydanie posiada domyślnie zainstalowaną wersję beta Firefoxa 3. Zastanawiam się, czy w stabilnej wersji Ubuntu pojawi się także stabilna wersja Firefoxa, uzależnione to będzie zapewne od sprawności prac specjalistów Mozilli (twórcy Firefoxa twierdzą iż ich produkt jest już bardzo stabilny, ale wyjść ma dopiero w czerwcu).

Ponadto zaszło kilka zmian w zbiorze domyślnie instalowanych aplikacji. Transmission od teraz będzie standardowym klientem torrentów, podobnie jak Brasero będzie odpowiedzialny za wypalanie płyt CD i DVD, czy PulseAudio za dźwięk. Vinagre zastapi xvnc4viewer jako klient VNC . Do obrony przed atakami stworzony został Uncomplicated Firewall. Virtual Machine Manager pozwoli nam na wirtualizację innych systemów w Ubuntu.

Z innych nowości można zwrócić uwagę na znany niektórym wubi, który zezwala na instalację Ubuntu z poziomu Windows, nie potrzebując oddzielnej partycji. Przydatną właściwością będzie z pewnością przycisk Unlock w aplikacjach, które wymagać będą praw administratorskich dla niektórych działań, lecz będą mogły być uruchamiane z poziomu zwykłego użytkownika. Poza tym nastąpiło więcej bardziej lub mniej przydatnych zmian (głównie dla wersji serwerowej) opisanych na stronach dystrybucji.

W wersji systemu korzystającej ze środowiska KDE a nazwanej Kubuntu także zaistniały zmiany, na czele z nową wersją KDE w wersji 4.02. Jednocześnie mamy dostęp także do starszej wersji środowiska w wersji 3.5.9. Ponadto nowe wydania Amaroka, Kaffeine (teraz samo ściągnie niezbędne kodeki), a także Bulletproof X, który pomoże nam w konfiguracji X-ów.

Tych, którzy już chcą sprawdzić co nowego w tej popularnej instalacji zachęcam do ściągania i instalacji, ja czekam na oficjalne wydanie z niecierpliwością, gdyż zamierzam trochę przemeblować przestrzeń dyskową mego pececika :]

Posiadając w miarę szybkie łącze internetowe – minimum 512 kbit/s, możemy oglądać telewizję przez Internet. Istnieją setki darmowych kanałów internetowej telewizji dostępnych przez kilka różnych programów, działających podobnie do aplikacji P2P – każdy użytkownik odbierający kanał jednocześnie wysyła dane innemu użytkownikowi.

Linux jak zwykle jest nieco osierocony – w zasadzie nie ma programów na tę platformę, poza Miro oraz Sopcastem, którym zajmę się w tym artykule.

Continue reading “Oglądanie telewizji internetowej na Linuksie w Sopcast”

Pod Windowsem możemy znaleźć setki programów do podkręcania grafiki, setki poradników i tym podobnych rzeczy. Linux, nie dość, że ubogi w gry to i jeszcze ubogi w chociaż artykuły o możliwościach podkręcenia kart w tym systemie (po polsku ciężko jest coś znaleźć). Dlatego tym, którzy szukają jakichś instrukcji w celu zwiększenia wydajności kart graficznych, ten artykuł się przyda.

Skupię się na kartach nVidii, gdyż taką właśnie posiadam na swoim desktopie. Po za tym AFAIK tematyka używania kart graficznych z rodziny ATI/AMD pod Linuksem jest nieco bardziej skomplikowana. Dla użytkowników tych kart polecam link

Continue reading “Podkręcanie kart graficznych NVIDIA pod Linuksem”

Dziś podczas przeglądania Wykopu natrafiłem na wspaniały projekt - Win-get, odpowiednik właściwie mojej ulubionej rzeczy na linuksie - apt-geta.

Podejrzewam, że wszyscy korzystający z Linuxa wiedzą co to jest apt-get, a dla reszty wytłumaczę - menedżer oprogramowania, który pozwala na instalacje programów poprzez takie cuda w konsoli:

sudo apt-get install nazwa_programu

Niewiele jest programów, które poprzez takie proste polecenie nie dałoby się zainstalować.

Dzięki projektowi win-get teraz możemy w tak łatwy sposób instalować programy na Windowsie.

Aby zainstalować win-geta pobieramy wget.exe i win-get.exe i umieszczamy je w katalogu c:/Windows. Następnie klikamy alt r i wpisujemy cmd. I tutaj zaczyna się zabawa. Aby zainstalować operę wpisujemy:

win-get install opera

Program sam pobiera się i instaluje - jest gotowy do korzystania. Poleceń jest więcej, przydatna jest ich lista.

Na razie bolączką jest mała ilość programów - 189, w tym na pewno bardzo mało polskich - dlatego wspierajmy projekt i dodajmy aplikacje, poprzez łatwy formularz.

Zasadniczym problemem przy korzystaniu z dwóch różnych systemów operacyjnych jest konieczność tworzenia i korzystania z odrębnych ustawień programów, z których korzystamy najczęściej. Jest to szczególnie uciążliwe dla osób o niezaawansowanej wiedzy o Linuksie (w tym gronie jestem i ja, choć poradziłem sobie :] ).

Sprytniejsi użytkownicy po prostu skopiowali sobie katalog profilu, dla programu, który występuje na obie wspomniane w tytule platformy - jak na przykład Opera, Firefox czy Thunderbird. Jednak kłopot występuje dalej - co w ustawieniach zmienimy na Linuksie, nie będzie takie na Windowsie i na odwrót.

Continue reading “Jeden profil ustawień aplikacji na Linuxie i Windowsie”